Nostalgija III, ...

User avatar
Teta Vipi
Posts: 153
Joined: Sun Apr 02, 2017 1:46 pm

Re: Nostalgija III, ...

Post by Teta Vipi » Thu Mar 22, 2018 5:59 pm

Mirel..., ovaj, Furlane ide ti ova pisanija :thup:
Mogao bi ti to i češće :-D
Image

furlan
Posts: 1083
Joined: Tue Apr 04, 2017 9:11 pm

Re: Nostalgija III, ...

Post by furlan » Fri Mar 23, 2018 7:38 am

Cuj Mirelam :shock:
E vas dvije sto ste poturcavale, poturcavale ste. Dosta zulumcarke, nema vise majorizacije. :mel:

User avatar
Teta Vipi
Posts: 153
Joined: Sun Apr 02, 2017 1:46 pm

Re: Nostalgija III, ...

Post by Teta Vipi » Fri Mar 23, 2018 9:40 pm

Bjež' ba Furlane - čuj nema majorizacije tamo gdje ima žena :D
'ta ti je ba :kiss:
Image

furlan
Posts: 1083
Joined: Tue Apr 04, 2017 9:11 pm

Re: Nostalgija III, ...

Post by furlan » Fri Mar 23, 2018 9:58 pm

E jebo me svak te nije tako kako kazes. :(
:muhadzir:

furlan
Posts: 1083
Joined: Tue Apr 04, 2017 9:11 pm

Re: Nostalgija III, ...

Post by furlan » Fri Jul 20, 2018 6:27 pm

Internazionale
Ludilo ovih dana, mala zemlja došla do finala, euforija, nacionalni ponos, frustracije, zelja da budes veliki, poznat, primjećen, priznat, svašta nesto izadje na povrsinu ali me podsjeti....
Tih godina kada sam došao u ove svjetove, počeh da pratim nacionalni fudbal, onako rekreativno, ubijanje vremena, da budes u tokovima, da mozeš s kolegama u ponedjeljak da progovoriš koju o nedjeljnim dogadjanjima. Nisam bio niciji „tifoso“ ali polako pod kožu pocese da mi se uvlače blu-neri. Mozda sto su imali naziv Internazionale, pa mi to nesto bilo blisko i drago, sta li? Vječiti drugi, treči, nikada na Olimpu, vječiti gubitnici bez obzira na svu tradiciju, kadar, ulaganja. Počeh nedjeljom da izlazim po barovima koji su prenosili utakmice, da čitam sportske novosti, čekam kasne televizijske izvjestaje i debate, bez obzira sto se sutra ujutro moralo na radju. Milan i Juve su mi vazda bili ko neki štreberski klubovi, voljeni od nekog svijeta koji meni nije bio blizak. Svijet velikih poduzetnika, izdavaca, markiranih automobila punih para i arogancije, podrzavani od onih koji su htjeli da budu dio tog nekog svijeta kojem su zudili.
Te neke godine zakuhalo se do zadnjeg kola, odera nas Lazio u Rimu sa 4-2, a Juve u Udinama osvoji bodEve i opet nam pobjeze scudetto. Očaj Ronalda i suze na klupi, tifosi pokopani kao i prethodnih godina.
Onda počese i ti neki programi za obične smrtnike preko zemaljskih kanala posvećenih fudbalu. Pretplatih se da ne hodom po barovima. Prvenstvo, champion legue, dodje Ibrahimović, borba ljuta da se osvoji nešta.
Jednom prilikom otac me upita.
-Za koga navijas ti tamo?
Rekoh-Za Inter
-Što bogati za Inter?
-Pa jebi ga, bore se , trude se, hoće, mogli bi ali ne ide ih, dzaba. Vječiti luzeri. Uvijek fali ona sekunda.
Nakon par godina Murino osvoji kup šampiona, nakon što izbaci Barsu i u finalu odera Bajern, fudbalske gigante i mašine fudbala. Čujem se sa starim preko telefona i on me upita.
-Eto jesi sad zadovoljan, osvojili smo kup Šampiona?
Rekoh-Stari, od sutra navijamo za Udinese. :D

Post Reply